به وقت ۳۰ مهر ۱۴۰۲.....

+هوه، یه نفس عمیق.

همه چی تموم شده، دیگه استرس نداری از اینکه وقتی پیام میاد تن و بدنت بلرزه که آیا مشکلی پیش اومده، نکنه خودکشی کرده باشه، نکنه میخواد بگه از ادامه ی مسیر خسته شده، نکنه .....

ولی خب زخم هامان چه ؟ :)

میدونی انقدر این آدم بی مغز بود که ساعت ۱ و یا ۲ نصفه شب پیام میداد که آره دو روزه اعتصاب غذا کردم که بمیرم، دستو پام سِر شده، انگاری حالم داره بهم میخوره، چشام نمیبینه و... و مواظب خودت باش، قول بده برا مهریه مامان بابامو اذیت نکنی و ... و من تا خود صبح جون میدادم که نکنه یه بلایی سرش بیاد ، و تا صبح خوابم نمیبرد و مدام گوشی چک میکردم که زنگ میزنند بیا تموم کرده!

بس که احمق و زود باورم خدایا.......